'De aanwezigheid van de Nederlanders gaf mij ontzettend veel moraal'

'De aanwezigheid van de Nederlanders gaf mij ontzettend veel moraal'

Eerder plaatsten we de levendige terugblik van veteraan Robert-Jan. Maar hoe kijken Afghanen terug op hun tijd met de Nederlanders? Dit is de terugblik van een inwoner van Tarin Kowt. Hij blijft liever anoniem. 

Toen de Nederlanders hun basis in Kamp Holland hadden was ik gemeenteambtenaar in Tarin Kowt. Ik had echter niet zo veel contact met de Nederlanders. Sterker, ik hoorde pas ergens in 2007 dat het Nederlanders waren, en dat ze naar Uruzgan waren gekomen om de provincie te helpen. Nederlanders stonden toen steeds vaker op de wegen om de veiligheid te checken. Soms hoorde ik over hogere provinciale ambtenaren die naar Kamp Holland gingen voor vergaderingen. Dat ging dan over dat de Nederlanders wilden deelnemen bij de wederopbouw van Uruzgan. 

Ik dacht dat nu alles beter zou gaan worden
— Afghaanse ambtenaar (anoniem)

De aanwezigheid van de Nederlanders heeft positieve impact gehad op mijn vertrouwen in de toekomst. Ik dacht dat nu alles beter zou gaan worden en dat de taliban niet in staat zouden zijn onze provincie weer onveilig te maken en maar te doen wat ze wilden. Eerlijk gezegd, de aanwezigheid van de Nederlanders gaf mij ontzettend veel moraal, motivatie én een veilig gevoel.

Maar na 4 jaar aanwezigheid verlieten ze ons ineens en dat heeft de mensen in de provincie erg teleurgesteld. Ik heb niet zo veel herinneringen aan hun militaire aanwezigheid, maar wel aan de wederopbouw, zoals de weg van Tarin Kowt naar Chora en sommige landbouw projecten. Wat ik hoorde over de Nederlanders was dat ze niet betrokken waren bij hevige veldslagen, maar vooral bij kleine gevechten en dat zij vooral reconstructie werk deden. 

Wij, als mensen van Uruzgan, hadden de slechte ervaringen met de taliban nog maar net achter ons en voelden nog die pijn.
— Afghaanse ambtenaar (anoniem)

Wij, als mensen van Uruzgan, hadden de slechte ervaringen met de taliban nog maar net achter ons en voelden nog die pijn. We zouden iedere buitenlandse veiligheidsmissie en troepen verwelkomen, dus ook de Nederlanders. We waren op zoek naar een beter leven en veiligheid. We dachten dat Nederlanders onze vrienden zouden zijn en wilden helpen, iets dat ze ook een beetje gedaan hebben.  

Maar nu de buitenlandse troepen de provincie hebben verlaten is de situatie een stuk slechter geworden. Er zijn veel aanslagen, op 8 september werd Tarin Kowt zelfs aangevallen. En omdat de Afghaanse regering niet in staat is om de veiligheid te bewaren, zijn de taliban weer sterker geworden. Als ik nu terugdenk aan de periode dat de Nederlanders er waren, denk ik toch dat de Nederlandse troepen een positieve impact hebben gehad op de veiligheid in de afgelegen provincie Uruzgan.